MensTennisForums.com

MensTennisForums.com (http://www.menstennisforums.com/index.php)
-   The Belgian Boys (http://www.menstennisforums.com/forumdisplay.php?f=44)
-   -   Diary of Steven Martens @ Wimbledon 2003 (http://www.menstennisforums.com/showthread.php?t=4747)

AntennA 07-01-2003 03:24 PM

Diary of Steven Martens @ Wimbledon 2003
 
De vorige dagboeken van Steven Martens in De Standaard zijn terug te vinden op WTAworld.com. Ik denk dat het beter is ze voortaan hier te posten!

by the way: Houbi is dead, long live AntennA !!! :D


DAGBOEK WIMBLEDON. Evolutie

NA een weekeinde heb ik vanmorgen opnieuw het vliegtuig genomen richting Londen. Nu Xavier Malisse er niet meer bij is, ben ik hier niet langer als coach aanwezig. Vanaf dinsdag geef ik co-commentaar bij de VRT. Vandaag heb ik alleen de wedstrijd tussen Olivier Rochus en Alexander Popp bekeken, een schoolvoorbeeld van hoe het tennis is geëvolueerd.

Je ziet het op alle velden: het gras is volledig versleten ter hoogte van de baseline, maar de trechtervormige strook die je vroeger zag naar het net toe, is er niet meer. De tijd van Borg en McEnroe ligt immers ons. In het hedendaagse tennis zijn er vier belangrijke slagen: de opslag (maar dat was uiteraard altijd zo), de return (pas de laatste tien jaar belangrijk geworden dankzij Agassi) en de twee daaropvolgende ballen. Vroeger kwam men snel naar het net. Nu niet meer. Die evolutie heeft zich eerst voorgedaan bij de vrouwen, wat normaal is omdat hun opslag uiteraard niet zo krachtig is.

Elk land heeft deze evolutie gevolgd, ook de Spanjaarden. Dat Ferrero bij de laatste zestien zit, is dan ook niet echt een verrassing. Becker werd niet voor niets Boom Boom Becker genoemd. In feite was hij op zijn tijd vooruit. Daarna kwam Agassi met zijn harde slagen vanop de baseline. Dat de oudere generatie niet zo zwaar uithaalde, is niet alleen haar fout. Het materiaal was immers veel zwaarder. Nu wordt elke bal over het net gemept. De greep is veel dunner dan voorheen. Ik denk dat er weinig sporten zijn die zo geëvolueerd zijn. Op het einde van de negentiende eeuw werd er onderhands opgeslagen, nadien liep er al eens iemand naar het net, vervolgens werd de lob uitgevonden en uiteindelijk de smash.

Vertaald naar de wedstrijd van vandaag was de overwinning van Popp niet onverwacht. Door zijn lichaamslengte puurde hij heel veel voordeel uit zijn service en bovendien had hij een bredere reikwijdte dan Olivier.

Hier en daar gaan er stemmen op om het reglement aan te passen, maar ik vind dat niet echt nodig. Het spel is attractief. Laat ons het zo houden. Wedstrijden tussen toppers groeien vaak uit tot spektakelstukken. De tijd van die saaie partijen tussen Ivanisevic en Sampras ligt definitief achter ons.


01/07/2003 Steven Martens

©Copyright De Standaard

AntennA 07-02-2003 07:25 AM

Re: Diary of Steven Martens @ Wimbledon 2003
 
DAGBOEK WIMBLEDON. Armstrong

De kwartfinales bij de vrouwen leverden verwachte winnaars op. Net zoals in Parijs wordt het ook nu een strijd tussen de Williamsen en het Belgische duo. Er is een groot verschil tussen het vrouwen- en het mannentennis. Je zou het kunnen vergelijken met disciplines in de autosport: de Formule 1 en de Nascar-races. Hetgeen er bij de vrouwen gebeurt, stemt overeen met de Formule 1: er zijn twee Ferrari's, twee McClarens en twee Williamsen die alles domineren. Alleen heten die Williamsen in het tennisjargon toevallig Davenport en Capriati. Het Formule 1-circus krijgt veel kritiek, de tennissende meisjes evenzeer. Maar in beide gevallen blijven de mensen kijken. De moderne sportliefhebber zit raar in elkaar: langs de ene kant houdt men er rekening mee dat de favorieten zelden in de fout gaan; anderzijds blijft men geïnteresseerd omdat men hoopt op een uitschuiver.

Bij de mannen ziet het plaatje er helemaal anders uit. Omdat autoracen in de VS bij ons niet echt wordt gevolgd, zal ik het er maar op houden dat het mannentennis ook overeenkomsten vertoont met het wielrennen. In elke discipline heeft men specialisten. Vandaar dat het nog maar zelden gebeurt dat één iemand meer dan één Grand Slam-tornooi wint. Hetzelfde zullen zien in de komende Tour. Lance Armstrong mag dan wel de beste van het pak zijn, de Amerikaan zal heus niet alle ritten op zijn naam schrijven. En Johan Museeuw kan ook niet alle klassiekers winnen.

In het tennis verloopt het niet anders. Af en toe steken er wel eens nobele onbekenden hun neus aan het venster. Maar uiteindelijk wint er steeds iemand die deel uitmaakt van de brede top. Let op: het is nooit anders geweest. Weet je nog dat Lewis hier ook de finale speelde tegen McEnroe en dat Vasselin maar nipt verloor van Connors in een halve eindstrijd?

In de kwartfinales van dit jaar zijn mijn favorieten Federer, Roddick, Henman en Philippoussis. Natuurlijk kan één van hen struikelen, maar ik ben ervan overtuigd dat de winnaar uit dit kransje komt.


02/07/2003 Steven Martens

©Copyright De Standaard

AntennA 07-03-2003 07:44 AM

Re: Diary of Steven Martens @ Wimbledon 2003
 
DAGBOEK WIMBLEDON. Pauze

Een forse regendag. Niet goed voor de journalisten, maar nog minder goed voor de spelers. Tennis is sowieso een moeilijke sport als het op timing van de wedstrijden aankomt. De eerste wedstrijd ligt vast, maar wanneer de tweede begint, is altijd gokken.

Om je maaltijden op het juiste moment te nemen, blijft altijd een beetje gokken. Het duurt immers een tijdje voor het voedsel in je lichaam is opgenomen. Je mag niet te vroeg, maar zeker ook niet te laat eten. Komen daar regenonderbrekingen bij, dan wordt het helemaal moeilijk.

Je hebt als speler ook zoiets als plankenkoorts. De term komt uit de theaterwereld, maar tennissers zijn in zekere zin ook acteurs. De plankenkoorts zorgt ervoor dat je hormonen beginnen te werken. Je begint adrenaline aan te maken om zo optimaal mogelijk te presteren. Na elke onderbreking moet je dus opnieuw die adrenaline aanmaken. En daarnaast bestaan er ook endorfines. Die beginnen na de match te werken en maken je rustig. Maar ook bij elke pauze spelen ze een rol. Het logisch dat je hormonen in de war kunnen raken, als er te dikwijls onderbroken wordt. Je merkt sowieso dat elke pauze een invloed kan hebben. Bij de eerste pauze stond Henman 5-1 achter. Na de pauze stoomde hij plots door naar 5-5.

Ook Clijsters stond vandaag op de baan in het dubbelspel. Ook zij heeft dus last gehad van die pauzes. Voor haar wedstrijd tegen Venus is dat zeker geen goede zaak. Sommigen zeggen dat ze niet meer zou mogen dubbelen, omdat dat haar enkelspel zou kunnen beïnvloeden. Ik weet dat niet. Je kan dat dubbelspel ook beschouwen als een doorgedreven training. Maar niet zoals het vandaag verliep.

Voorspellingen voor morgen? Moeilijk. Venus en Justine hebben in de kwartfinales op mij de beste indruk gemaakt. Beiden waren tamelijk impressionant. Maar het wordt sowieso een hoogdag voor het tennis en als een van de twee Belgische meisjes doorgaat, is het ook een hoogdag voor België.


03/07/2003 Steven Martens

©Copyright De Standaard

AntennA 07-04-2003 06:10 AM

Re: Diary of Steven Martens @ Wimbledon 2003
 
HET DAGBOEK VAN STEVEN MARTENS. Russische roulette

Velen vragen zich af waarom men zoveel namen met ,,o's'' en ,,a's'' in het juniorentornooi terugvindt. We hebben het dan over de dominantie van de voormalige Oostbloklanden. Vooral de Russen zijn goed vertegenwoordigd in het jongerencircuit. De reden hiervoor dient niet ver gezocht. In Rusland zijn er heel veel ouders die hun huis verkopen om hun zoon of dochter te kunnen laten tennissen. Wat die mensen veel te weinig beseffen is dat het niet iedereen gegeven is mee te draaien aan de top. Russische ouders zien alleen maar naar de Kournikova's en de Kuznetsova's maar vergeten dat bijzonder veel jongeren nooit op de hoogste sport van de ladder geraken. Het resultaat laat zich raden: heel wat gezinnen worden geconfronteerd met een sociaal drama.

Je kind laten tennissen is bijzonder duur. Met twee miljoen oude Belgische franken aan reiskosten kom je echt niet toe. Tennis is nog steeds geen democratische sport. Wanneer je het op recreatieve wijze beoefent valt het best mee maar eens je een bepaald niveau hebt bereikt dient een pak geld neergeteld tenzij de federatie of een sponsor je hierbij helpt. Hopelijk beseffen zij die eraan beginnen ook dat niet alleen reiskosten dienen betaald maar dat ook de coach op een vergoeding wacht.

Wat velen uit het oog verliezen is dat met geld niet alles te koop is. De beginnende tennisser dient bovendien over de nodige dosis wilskracht te beschikken. Het verschil met de Westerse federaties is groot. Die hebben geld. In Rusland en de omliggende landen is dat niet het geval.

Het juniorencircuit telt heel veel gelijkenissen met dat van de senioren. Ook hier wordt in verschillende categorieën gespeeld en zijn er ook Grand Slams waar er een pak meer punten te verdienen zijn zodat het belang ervan niet kan worden onderschat. De meeste kinderen spelen tussen de zestien en de twintig tornooien per jaar.

Hier op Wimbledon draait Kirsten Flipkens behoorlijk mee. Ik heb het al eerder gezegd en blijf herhalen dat we al blij mogen zijn wanneer zij een tweede Sabine Appelmans wordt. Even goed doen als Clijsters of Henin is haast onmogelijk. We moeten niet te hoog van de toren blazen met onze Belgische tennisjeugd maar het is ook niet nodig om te gaan wanhopen.


04/07/2003 Steven Martens

©Copyright De Standaard

AntennA 07-07-2003 12:09 AM

Re: Diary of Steven Martens @ Wimbledon 2003
 
... de allerlaatste ....


DAGBOEK WIMBLEDON. Ken uzelf

Welke criteria zijn belangrijk om vast te stellen of we als land een goed tornooi hebben gespeeld? Wanneer ben je een sterk tennisland?

In de eerste plaats moet je kijken hoeveel spelers je aan de start brengt. In een tornooi als dat van Wimbledon spelen alleen de besten. Hier mogen deelnemen, is al een prestatie. Dus, de breedte van je vertegenwoordiging zegt veel. In de twee enkeltornooien speelden acht Belgen. Ter vergelijking: Nederland had er vijf. Natuurlijk komen we niet aan de aantallen van Spanje, Argentinië, de VS of Rusland, maar met onze acht flirten we met de toptien. Bovendien hadden we Tom Vanhoudt nog in het dubbelspel, en Kirsten Flipkens bij de junioren.

Dan moeten we kijken hoeveel van die spelers kunnen doorgaan. Spelers die in staat zijn een wedstrijd te winnen. Opnieuw zien we dat we drie spelers naar de tweede week brengen. Van Kim en Justine zijn we dat gewend, maar geregeld stoot ook een van de mannen door. In Parijs was het Xavier Malisse, in Wimbledon de jongste Rochus. Eigenlijk bereikt 30 procent de tweede week. Dat is goed.

En derde criterium is de jeugd. We hadden één meisje in het kwalificatietornooi van de junioren en eentje in het hoofdtornooi. Maar die wint dan wel. Ook vorig jaar hadden we met Steve Darcis een halvefinalist. Bovendien zijn onze echte toppers allemaal prille twintigers. Dus, ook dat is gunstig.

Conclusie: we brengen geen Spaanse of Argentijnse armada's aan de start, maar we brengen wel kwaliteit. Een beetje zoals de Zwitsers. Ook geen land met een grote sportcultuur, maar ze leveren geregeld goede tennissers af, dankzij een goede structurele werking. En met Roger Federer hebben ze nu weer een kanjer. Ook we zijn klein, maar structureel goed bezig. Daarover moeten we niet verwaand doen, maar ook niet vals bescheiden. Ken uzelf, heet dat.


07/07/2003 Steven Martens

©Copyright De Standaard


All times are GMT. The time now is 09:07 AM.

Powered by vBulletin® Version 3.6.8
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.